8 เทคนิคสอนลูก ไม่ตกเป็น เหยื่อล่วงละเมิดทางเพศ

ข่าวคราวการล่วงละเมิดทางเพศมีเกิดขึ้นให้เห็นบ่อยทั้งในและต่างประเทศ โดยไม่เว้นแม้แต่กับเด็ก ทั้งเด็กหญิงและเด็กชาย และเกิดขึ้นจากคนใกล้ตัวและคนแปลกหน้า คุณพ่อคุณแม่ย่อมเป็นกังวลว่าเหตุการเหล่านี้จะเกิดขึ้นกับลูกน้อย จะทำอย่างไรเพื่อให้ลูกรู้ทันไม่ต้องเป็น เหยื่อล่วงละเมิดทางเพศ ทีมบรรณาธิการ ABK มี 8 เทคนิคสอนลูกเรื่องนี้มาฝากทุกท่านค่ะ

รูปแบบการกระทำให้เด็กเป็น เหยื่อล่วงละเมิดทางเพศ

ไม่มีการสัมผัสร่างกาย

• แอบดูเด็กอาบน้ำ
• พูดจาลวนลาม
• เปลือยกาย หรือให้เด็กดูอวัยวะเพศ
• ดูภาพ หรือคลิปลามก เพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ

สัมผัสร่างกาย แต่ไม่ได้ล่วงล้ำเข้าไปในอวัยวะเพศ

• กอดจูบ ลูกคลำอวัยวะเพศเด็ก
• ให้เด็กจับอวัยวะเพศ เพื่อสำเร็จความใคร่

ล่วงละเมิดทางเพศ

• บังคับ หรือข่มขู่ให้เด็กเก็บเป็นความลับ
• กระทำชำเราซ้ำ ๆ
• ทำร้ายร่างกาย หรือฆ่า

สถานที่ที่มักเกิดเหตุล่วงละเมิดทางเพศ

• บ้านตัวเอง
• บ้านเพื่อน
• บ้านญาติ
• ถนนเปลี่ยว
• สถานที่เปลี่ยว
• โรงเรียน

8 เทคนิคสอนลูก ไม่ตกเป็น เหยื่อล่วงละเมิดทางเพศ

1. สอนให้รู้จักร่างกาย บอกให้ลูกเรียนรู้เรื่องอวัยวะส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย รวมถึงอวัยวะเพศ ช่วงที่เด็กเริ่มเรียกอวัยวะได้ สอนเรียกอวัยวะเพศโดยใช้ชื่อที่เด็กเข้าใจ ไม่ต้องเป็นชื่อทางการ แต่เมื่อถึงวัยที่ลูกรู้ ความแตกต่างระหว่างเพศชายและเพศหญิง พ่อแม่ต้องสอนให้ลูกเรียกด้วยคำที่ถูกต้อง เพราะเมื่อเกิดปัญหาและลูกต้องการบอกเล่า การใช้คำทางการทำให้มีความเข้าใจตรงกัน อธิบายเรื่องราวได้อย่างถูกต้อง
2. บอกพื้นที่ส่วนตัว บอกลูกว่าส่วนไหนบนร่างกายที่คนอื่นห้ามสัมผัส ห้ามจ้องมอง ห้ามถ่ายรูป เช่น หน้าอก อวัยวะเพศ ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถทำสิ่งนี้กับลูกได้ ส่วนไหนบนร่างกายที่พ่อแม่เท่านั้นที่สัมผัสได้ และเมื่อลูกโตเป็นหนุ่มสาวแล้วพ่อแม่ต้องคอยดูแล แนะนำ โดยให้ระมัดระวังการสัมผัสร่างกายของลูก และให้ลูกมีพื้นที่ส่วนตัว เช่น การแยกห้องนอน
3. เน้นย้ำสิทธิในร่างกายตัวเอง ย้ำกับลูกเสมอว่าลูกมีสิทธิในร่างกายของลูกคนเดียวเท่านั้น หากไม่ยอมให้ใครมาสัมผัส ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิมาสัมผัส นอกจากการสัมผัสเพื่อทำความสะอาดหรือการรักษาจากแพทย์ หากใครมาสัมผัสแล้วรู้สึกอึดอัดไม่สบายใจ ต้องกล้าบอกไปว่าไม่ชอบหรือไม่พอใจ
4. สอนให้รู้จักปฏิเสธ ถ้ามีคนอื่นที่ไม่ใช่พ่อแม่มาสัมผัสพื้นที่สงวนของร่างกาย สอนให้ลูกรู้จักปฏิเสธ ต้องพูดไปเลยว่า “ไม่ได้” และอาจจะส่งเสียงขอความช่วยเหลือดัง ๆ และวิ่งหนีออกมาไม่ต้องเกรงใจ
5. บอกสัมผัสที่ปลอดภัย บอกลูกว่าสัมผัสแบบใดคือสัมผัสที่ปลอดภัย สามารถทำได้ เช่น สัมผัสของ พ่อแม่ ญาติ พี่เลี้ยง จำเป็นต้องช่วยลูกในการทำความสะอาดร่างกาย สัมผัสของแพทย์เพื่อตรวจรักษาร่างกาย แต่บอกลูกว่าพ่อแม่จะอยู่ด้วยเสมอ หรือบางครั้งการสัมผัสของครูในวิชาเรียนบางอย่างอาจต้องมีการสัมผัสกันเล็กน้อย
6. อย่าไว้ใจคนแปลกหน้า สอนลูกว่าอย่าไว้ใจคนเเปลกหน้าที่มาคุยเด็ดขาด ถึงเเม้คนเหล่านั้นจะเอาขนมมาให้กินอย่ากินเด็ดขาด หรืออ้างว่ารู้จักกับพ่อเเม่ก็ตาม ไม่ต้องเกรงใจแม้ว่าคน ๆ นั้นจะเป็นคนที่เด็กเคารพก็ตาม เนื่องจากคนที่ทำอนาจารบางครั้งอาจจะเป็นคนใกล้ชิด
7. ไม่ใจอ่อนหรือปิดบัง กำชับลูกเสมอว่า ไม่ว่าคนที่ทำลูกจะขอร้องหรือขู่อย่างไร หากลูกไม่พอใจในสิ่งที่ถูกกระทำ ลูกต้องบอกพ่อแม่ทันที ไม่ต้องปิดเป็นความลับ ไม่มีใครทำอะไรลูกได้เด็ดขาด เพื่อให้ลูกมั่นใจว่าพ่อแม่สามารถปกป้องเขาได้
8. พูดคุยกับลูกเรื่องการล่วงละเมิดทางเพศ หาบรรยากาศสบาย ๆ สอนให้ลูกเข้าใจตนเอง และความหมายการล่วงละเมิด สิทธิที่จะปกป้องตัวเอง หากลูกสงสัยจะได้ถามพ่อแม่ได้ตรง ๆ ไม่รู้สึกกดดัน เพื่อที่ลูกเกิดความวางใจและมั่นใจ

คำแนะนำการป้องกันตัว

• พกนกหวีดใช้เป่าในสถานการณ์ฉุกเฉิน
• การวิ่งหนีเอาตัวรอด
• เรียนรู้ศิลปะการป้องกันตัว

ขอบคุณภาพจาก กรมอนามัย

โทษทางกฎหมายของผู้ล่วงละเมิด

หากเกิดเหตุการล่วงละเมิดกับลูกไม่ว่ารูปแบบใดก็ตาม ุณพ่อุณแม่สามารถดำเนินคดีกับผู้ล่วงละเมิดได้ โดยแต่ละความผิดมีโทษดังนี้ค่ะ

1. การกระทำความผิดเกี่ยวกับสื่อลามกอนาจารเด็ก

• การครอบครอง/การส่งต่อ/การเผยแพร่ วัตถุ หรือสิ่งที่แสดงให้รู้หรือเห็นการกระทำทางเพศของเด็กหรือกับเด็กอายุไม่เกิน 18 ปี เช่น รูปภาพ ภาพเขียน ภาพพิมพ์ แถบบันทึกเสียง รวมถึงสิ่งที่จัดเก็บในระบบคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เพื่อแสวงหาประโยชน์ทางเพศ

2. การกระทำความผิดฐานอนาจารเด็ก

• การกระทำที่ไม่สมควรในทางเพศต่อร่างกายผู้อื่น เช่น การสัมผัสจับต้องเนื้อตัวร่างกาย การลวนลามร่างกายในทางไม่สมควร และการกระทำ ให้อับอายขายหน้าในทางเพศ

3. การกระทำความผิดฐานกระทำชำเรา

• การกระทำเพื่อสนองความใคร่ของผู้กระทำ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม

บทลงโทษผู้ล่วงละเมิดตามกฎหมายอาญา

1. การกระทำความผิดเกี่ยวกับสื่อลามกอนาจารเด็ก

• ครอบครอง มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ (มาตรา 287/1)

• ส่งต่อสื่อลามก มีโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี หรือปรับไม่เกิน 140,000 บาท หรือ ทั้งจำทั้งปรับ (มาตรา 287/1)

• เผยแพร่สื่อลามก มีโทษจำคุกตั้งแต่ 3 ปี ถึง 10 ปี และปรับตั้งแต่ 60,000 บาท ถึง 200,000 บาท (มาตรา 287/2)

2. การกระทำความผิดฐานอนาจารเด็ก

• เด็กอายุไม่เกิน 13 ปี ไม่ว่าเด็กจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม มีโทษจำคุก 1 – 10 ปี หรือปรับ 10,000 – 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ (มาตรา 279)

• เด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไม่ว่าเด็กจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม มีโทษจำคุก ไม่เกิน 10 ปี หรือปรับไม่เกิน 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ (มาตรา 279)

3. การกระทำความผิดฐานกระทำชำเรา

• เด็กอายุไม่เกิน 13 ปี ไม่ว่าเด็กจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม มีโทษจำคุก 7 – 20 ปี และปรับ 140,000 – 400,000 บาท หรือจำคุกตลอดชีวิต (มาตรา 277)

• เด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไม่ว่าเด็กจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม มีโทษจำคุก 5  – 20 ปี และปรับ 100,000 – 400,000 บาท (มาตรา 277)

8 วิธีนี้ขอให้คุณพ่อคุณแม่สอนลูกบ่อย ๆ เพราะหากเกิดการล่วงละเมิดขึ้นแล้ว ย่อมเป็นแผลในใจของเด็กไปอีกนานแสนนาน และขอให้คุณพ่อคุณแม่ ระมัดระวัง อย่าให้ลูกตกอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงนะคะ

ขอบคุณข้อมูลจาก 

ธรรมนิติ,กรมอนามัย

 อ่านต่อบทความดี ๆ คลิก

รู้จัก โรคใคร่เด็ก พฤติกรรมผิดปกติที่พ่อแม่ควรระวัง 

นี่คือ…สาเหตุ “ลูกถูกล่วงละเมิดเพศ” ที่พ่อแม่คาดไม่ถึง!

สลด! ดญ. ถูก ล่วงละเมิดทางเพศ ด้วยการเอาดินสอจิ้ม!

รู้จัก โรคใคร่เด็ก พฤติกรรมผิดปกติที่พ่อแม่ควรระวัง

สังคมในสมัยนี้มีอันตรายมากขึ้นทุกทีนะคะ อันตรายอย่างหนึ่งที่คุณพ่อคุณแม่เป็นกังวลมากที่สุดเรื่องหนึ่งนอกจากโรคภัยที่จะเกิดกับลูกแล้ว ก็เห็นจะเป็นความปลอดภัยจากการล่วงละเมิดทางเพศค่ะ ซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้กับเด็กทุกเพศเลยนะคะ และเกิดขึ้นได้หลายรูปแบบ โดยบุคคลที่กระทำการเช่นนี้นั้น ได้ชื่อว่าเป็น โรคใคร่เด็ก ค่ะ เราจะสังเกตอย่างไรว่าใครเป็นโรคนี้ และมีบทลงโทษทางกฎหมายอย่างไรบ้างมาดูกันค่ะ

โรคใคร่เด็ก คืออะไร

โรคใคร่เด็ก (Pedophilia) เป็นอาการทางจิตที่ผิดปกติ ที่แสดงออกว่าชอบ หรือรักเด็ก แต่เป็น “ความรักที่เกินขอบเขต” รักแบบคลั่งไคล้ ต้องการให้เด็กเป็นของตัวเอง จนนำไปสู่การนำเด็กมาเป็นเหยื่อบำบัดความใคร่ทางเพศ

ลักษณะที่ส่อว่าจะเป็นโรค Pedophilia ได้แก่ ผู้ที่มีบุคลิกภาพไม่สมวัย มีความเก็บกดจากการเลี้ยงดูภายในครอบครัว กรณีนี้พบบ่อยในประเทศไทย

ผู้ที่มีจิตใจก้าวร้าวแสวงหาความตื่นเต้นเร้าใจ ชอบซื้อบริการโสเภณีเด็ก ผู้ที่เคยกระทำละเมิดทางเพศเด็กมาก่อน รวมทั้งผู้ที่มีปมด้อยเรื่องความเป็นชาย เช่น อวัยวะเพศเล็กเกินไป หรือถูกภรรยาดุด่า เป็นต้น

เด็กที่มีความเสี่ยงตกเป็นเหยื่อของผู้ป่วย โรคใคร่เด็ก

เด็กก่อนวัยเริ่มเจริญพันธุ์ไม่ถึง 13 ปี ได้แก่

• เด็กทารก
• เด็กอนุบาล
• เด็กประถม

6 ลักษณะ “ผู้ป่วยโรคใคร่เด็ก”

มักไม่แสดงพฤติกรรมที่ชัดเจนและสังเกตอาการจากภายนอกได้ยาก

1. ส่วนมากเป็นผู้ชาย อายุ 35-40 ปี ขึ้นไป
2. ไม่ค่อยมีความสุขกับคู่ครองวัยเดียวกัน
3. เกิดความรู้สึก หรือมีจินตนาการทางเพศกับเด็กเท่านั้น
4. พยายามเข้าใกล้เด็กด้วยวิธีการตีสนิท หลอกล่อ ให้รางวัล ให้ขนม ให้เงิน เพื่อให้เด็กเชื่อใจ หรือเพื่อตีสนิท
5. ส่วนใหญ่เกิดจากคนในครอบครัว หรือคนใกล้ชิด เช่น เพื่อนบ้าน หรือญาติ
6. ชอบมีความสัมพันธ์ทางเพศซ้ำแล้วซ้ำอีกกับเด็ก ทั้งคนเดิมหรือกับเด็กคนใหม่

ในต่างประเทศ เมื่อแพทย์ตรวจวินิจฉัยพบว่า ผู้กระทำผิดเป็นผู้ป่วย Pedophilia ซึ่งแตกต่างจากผู้ที่มีความต้องการทางเพศสูง ศาลมักจะมีคำสั่งให้จิตแพทย์รับคนเหล่านี้ไปบำบัดอาการ เพื่อป้องกันก่อคดีซ้ำอีก เมื่อบำบัดหายแล้ว จึงกลับไปรับโทษ วิธีการบำบัดที่ใช้ได้ผลระดับหนึ่ง คือ การทำ CBT เป็นการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสติปัญญา ร่วมไปกับการใช้ยาต้านซึมเศร้า และยาลดฮอร์โมนเพศชาย (แอนตี้เอนโดรเจน) ให้ความต้องการทางเพศลดลง ทั้งนี้ ผู้ป่วยจะหายจากอาการหรือไม่ ต้องขึ้นอยู่กับจิตใจของผู้ป่วยด้วย

รูปแบบการกระทำทางเพศกับเด็ก

ไม่มีการสัมผัสร่างกาย

• แอบดูเด็กอาบน้ำ
• พูดจาลวนลาม
• เปลือยกาย หรือให้เด็กดูอวัยวะเพศ
• ดูภาพ หรือคลิปลามก เพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ

สัมผัสร่างกาย แต่ไม่ได้ล่วงล้ำเข้าไปในอวัยวะเพศ

• กอดจูบ ลูกคลำอวัยวะเพศเด็ก
• ให้เด็กจับอวัยวะเพศ เพื่อสำเร็จความใคร่

ล่วงละเมิดทางเพศ

• บังคับ หรือข่มขู่ให้เด็กเก็บเป็นความลับ
• กระทำชำเราซ้ำๆ
• ทำร้ายร่างกาย หรือฆ่า

โทษทางกฎหมายของผู้ป่วยโรคใคร่เด็ก

1. การกระทำความผิดเกี่ยวกับสื่อลามกอนาจารเด็ก

• การครอบครอง/การส่งต่อ/การเผยแพร่ วัตถุ หรือสิ่งที่แสดงให้รู้หรือเห็นการกระทำทางเพศของเด็กหรือกับเด็กอายุไม่เกิน 18 ปี เช่น รูปภาพ ภาพเขียน ภาพพิมพ์ แถบบันทึกเสียง รวมถึงสิ่งที่จัดเก็บในระบบคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เพื่อแสวงหาประโยชน์ทางเพศ

2. การกระทำความผิดฐานอนาจารเด็ก

• การกระทำที่ไม่สมควรในทางเพศต่อร่างกายผู้อื่น เช่น การสัมผัสจับต้องเนื้อตัวร่างกาย การลวนลามร่างกายในทางไม่สมควร และการกระทำ ให้อับอายขายหน้าในทางเพศ

3. การกระทำความผิดฐานกระทำชำเรา

• การกระทำเพื่อสนองความใคร่ของผู้กระทำ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม

บทลงโทษตามกฎหมายอาญา

1. การกระทำความผิดเกี่ยวกับสื่อลามกอนาจารเด็ก

• ครอบครอง มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ (มาตรา 287/1)

• ส่งต่อสื่อลามก มีโทษจำคุกไม่เกิน 7 ปี หรือปรับไม่เกิน 140,000 บาท หรือ ทั้งจำทั้งปรับ (มาตรา 287/1)

• เผยแพร่สื่อลามก มีโทษจำคุกตั้งแต่ 3 ปี ถึง 10 ปี และปรับตั้งแต่ 60,000 บาท ถึง 200,000 บาท (มาตรา 287/2)

2. การกระทำความผิดฐานอนาจารเด็ก

• เด็กอายุไม่เกิน 13 ปี ไม่ว่าเด็กจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม มีโทษจำคุก 1 – 10 ปี หรือปรับ 10,000 – 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ (มาตรา 279)

• เด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไม่ว่าเด็กจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม มีโทษจำคุก ไม่เกิน 10 ปี หรือปรับไม่เกิน 200,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ (มาตรา 279)

3. การกระทำความผิดฐานกระทำชำเรา

• เด็กอายุไม่เกิน 13 ปี ไม่ว่าเด็กจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม มีโทษจำคุก 7 – 20 ปี และปรับ 140,000 – 400,000 บาท หรือจำคุกตลอดชีวิต (มาตรา 277)

• เด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ไม่ว่าเด็กจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม มีโทษจำคุก 5  – 20 ปี และปรับ 100,000 – 400,000 บาท (มาตรา 277)

บทลงโทษผู้ป่วยทางจิตเวชที่ทำผิด

1. ยกเว้นโทษ / ลดโทษ

• กระทำความผิดในขณะไม่สามารถรู้ผิดชอบชั่วดี / ไม่สามารถบังคับตนเองได้ เพราะมีอาการจิตบกพร่อง เป็นผู้ป่วยจิตเวช หรือจิตฟั่นเฟือน ไม่ต้องรับโทษ

• ถ้าพิสูจน์แล้วว่าผู้กระทำผิดยังสามารถรู้ผิดชอบอยู่บ้าง หรือ ยังสามารถบังคับตนเองได้บ้าง อาจรับโทษน้อยลง ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของศาล

2. มีเหตุให้บรรเทาโทษ

• โง่เขลา เบาปัญญาตกอยู่ในความทุกข์สาหัส

• มีคุณความดีมาก่อน

• รู้สึกผิดและพยายามบรรเทาผลร้ายในความผิด

• ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา

• สารภาพความผิดต่อเจ้าพนักงาน

หมายเหตุ : ปัจจุบันประเทศไทยยังไม่มีการกำหนดโทษและลงโทษโดยคำนึงถึงความผิดปกติทางจิต “โรคใคร่เด็ก” และอาจไม่เข้าข่ายเป็นผู้ป่วยทางจิตเวช ผู้ทำความผิดจึงมีความผิดและรับโทษตามประมวลกฎหมายอาญา

แจ้งเหตุได้ที่:

– มูลนิธิศูนย์พิทักษ์สิทธิเด็ก 0-2412-1196 (ในเวลาราชการ)

– ศูนย์ช่วยเหลือสังคม 1300 (ตลอด 24 ชั่วโมง)

ขอบคุณข้อมูลจาก 

สำนักงานกิจการยุติธรรม ,สำนักข่าวไทย,ธรรมนิติ

 อ่านต่อบทความดี ๆ คลิก

สลด! ดญ. ถูก ล่วงละเมิดทางเพศ ด้วยการเอาดินสอจิ้ม!

นี่คือ…สาเหตุ “ลูกถูกล่วงละเมิดเพศ” ที่พ่อแม่คาดไม่ถึง!

6 แนวทางนำเสนอข้อมูลเด็ก ไม่ให้ ละเมิดสิทธิเด็ก