ขอความช่วยเหลือ เมื่อกำลังตกอยู่ในอันตราย ทักษะจำเป็นที่ทุกคนควรรู้ สัญญาณง่าย ๆ ที่จะช่วยชีวิตใครได้หลายคน รวมถึงตัวคุณเองเมื่อภัยมา สอนลูกรู้ไว้อุ่นใจกว่า

สัญญาณมือ ขอความช่วยเหลือ สากลสอนลูกรู้ไว้หากภัยมา!!

ภัย อันตรายร้ายมีอยู่รอบตัว ยิ่งในสังคมปัจจุบันที่การเข้าถึงข้อมูลส่วนตัวของบุคคลเป็นเรื่องไม่ยากเย็นนัก การที่เราจะถูกคนร้ายจ้องทำร้ายเมื่อไหร่ ในรูปแบบใดนั้น จึงเป็นสิ่งที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ การร้อง ขอความช่วยเหลือ จากคนอื่นเมื่อถึงคราวโชคไม่ดีนั้น ในบางทีเราอาจไม่สามารถ ขอความช่วยเหลือ ด้วยการส่งเสียงเสมอไป เพราะในบางเหตุการณ์คนร้ายอาจอยู่ใกล้ตัวเรามาก หรือโดนขู่บังคับแม้ว่าเราจะอยู่ในที่สาธารณะก็ตาม ดังนั้น สัญญาณมือขอความช่วยเหลือนี้จึงเป็นสิ่งจำเป็นที่ทุกคนควรรู้ไว้ ไม่เพียงแต่จะช่วยเราในยามเกิดเหตุเท่านั้น แต่หากทุกคนรู้ความหมายของสัญญาณมือขอความช่วยเหลือดังกล่าว จะได้เข้าใจเมื่อมีคนส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือมาที่เราเช่นกัน คิดดูสิว่า ถ้าหากมีการสร้างความตระหนักถึงการเรียนรู้ทักษะการเอาชีวิตรอดต่าง ๆ เหล่านี้ให้มากขึ้น การเรียนรู้ การส่งต่อความรู้ การแชร์ข้อมูลลงสื่อโซเซียล ให้ทุกคนรับรู้ เราอาจจะได้ช่วยชีวิตใครได้หลาย ๆ คนที่กำลังลำบากอยู่ก็เป็นได้

บางครั้งในการเตือนภัย บางอย่างไม่สามารถขอความช่วยเหลือผ่านเสียงได้  “สัญลักษณ์ SOS Hand Signal ” ซึ่งมันควรเป็นสัญลักษณ์ที่ทุกคนควรศึกษา ทำความเข้าใจ เพราะช่วงเวลาเพียงเสี้ยววินาที ที่เราสามารถสื่อสารขอความช่วยเหลือออกไปถึงใครบ้างคนได้นั้น อาจหยุดยั้งการกระทำที่รุนแรง ในคดีทำร้ายร่างกายได้

สัญญาณมือขอความช่วยเหลือสากล (The Signal for Help) คืออะไร?

การขอความช่วยเหลือด้วย สัญญาณมือขอความช่วยเหลือสากล (The Signal for Help) ถูกสร้างขึ้นโดยมูลนิธิสตรีแห่งแคนาดา The Canadian Women’s Foundation โดยเป็นสัญญาณมือแบบอวัจนภาษาที่ใช้ในการสื่อสารอย่างสุขุมเมื่อมีคนต้องการความช่วยเหลือเพื่อไม่ให้เป็นอันตรายต่อตัวผู้ขอความช่วยเหลือ ซึ่งเป็นสัญญาณสากลที่สามารถใช้ได้ทั่วโลก

ขั้นตอนการส่งสัญญาณมือขอความช่วยเหลือ

• หงายฝ่ามือออกหาผู้อื่น
• พับนิ้วโป้งเข้าหาฝ่ามือ
• พับนิ้วที่เหลือทั้ง 4 มากุมปิดนิ้วโป้ง
• ค่อยๆ ทำช้าๆ อีกหลายครั้ง

พ่อแม่ควรสอนให้ลูกรู้จัก สัญญาณดังกล่าวว่า นี่คือสัญญาณมือแปลว่า “ช่วยด้วย” ใช้ในกรณีดังต่อไปนี้

1. สัญญาณขอความช่วยเหลือแสดงว่ากำลังถูกคุกคามอยู่
2. ใช้ขอความช่วยเหลือเมื่ออยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถจะพูดได้

สัญญาณมือ ขอความช่วยเหลือ ใช้ได้จริง!!

ในกรณีแรก เป็นตัวอย่างเคสที่ผู้ถูกคุกคามส่งสัญญาณมือขอความช่วยเหลือจนเอาตัวรอดมาได้ เมื่อช่วงปลายปี 2564 โดยเหตุเกิดในสหรัฐอมริกา รัฐนอร์ธแคโรไลนา เจ้าหน้าที่ตำรวจได้รับแจ้งว่ามีหญิงสาววัยรุ่นอายุ 16 ปี หายตัวไปจากบ้าน สืบสวนจนพบว่าเธอถูกลักพาตัว เธอพยายามส่งสัญญาณมือขอความช่วยเหลือให้แก่รถคันอื่น ๆ ที่ขับผ่าน เพราะเธออยู่ในรถคนร้าย ทำให้ไม่สามารถส่งเสียงได้ คนร้ายจะรู้ตัว โชคดีเป็นของเธอ เมื่อพลเมืองดีพบเห็นสัญญาณ sos จากภาษามือที่เธอส่งไป จึงได้แจ้งตำรวจท้องถิ่น จนสามารถช่วยเหลือเธอได้ในที่สุด

เคส “สัญญาณมือ” ที่เกิดในประเทศไทย

ไม่น่าเชื่อใช่ไหมว่า กรณีแบบนี้จะเกิดขึ้นในไทยเช่นกัน เคสตัวอย่างต่อไปนี้ได้เกิดขึ้นเมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ สภ.บ้านบึง ได้เข้าช่วยเหลือ โชเฟอร์แท็กซี่ที่ส่งสัญญาณมือขอความช่วยเหลือแบบสากล หลังถูกผู้โดยสารเมายาเสพติดว่าจ้าง และในระหว่างทางได้ทำการข่มขู่ด้วยปืน อีกทั้งยังโชว์ยาเสพติดที่ตนเองเสพ  ทำให้โชเฟอร์รู้สึกไม่ปลอดภัย จึงออกอุบายขอเข้าห้องน้ำ และตั้งจีพีเอสมายัง สภ.บ้านบึง เมื่อถึงบริเวณสถานีตำรวจ จึงได้ส่งสัญญาณมือขอความช่วยเหลือ ซึ่งมีคนบริเวณนั้นเห็นในครั้งแรกยังไม่เข้าใจ โชเฟอร์จึงทำซ้ำอีกรอบ จากนั้นผู้ที่พบเห็นจึงวิ่งไปแจ้งตำรวจ และสามารถช่วยเหลือ จับกุมผู้โดยสารเมายาดังกล่าวได้

ด้านโชเฟอร์แท๊กซี่เล่าว่า ตนเองจำสัญญาณมือขอความช่วยเหลือดังกล่าวมาจาก TikTok โดยลองฝึกทำมาประมาณครึ่งวัน เพราะคิดว่าอาชีพอย่างตนมีความเสี่ยง อาจต้องเจอคนไม่ดี และไม่อาจเลือกรับผู้โดยสารได้ เพราะหากเลือกผู้โดยสารก็จะถูกร้องเรียนได้ จึงศึกษาไว้เผื่อจะต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่น และก็เกิดเหตุที่ต้องนำมาใช้ได้จริง ๆ

อ่านต่อ >>การขอความช่วยเหลือ ด้วยสัญญาณรูปแบบอื่น ๆ คลิกหน้า 2

ล่วงละเมิด ลวนลาม เด็กเรื่องที่พ่อแม่ไม่ควรมองข้าม เพราะภัยร้ายใกล้ตัวกว่าที่คิด เปิดสถิติน่าตกใจที่ผ่านมา พร้อมวิธีสอนลูกป้องกันเพื่อลดความเสี่ยงไม่ให้เกิด

อย่ารอให้เกิดก่อน! เทคนิคสอนลูกไม่ให้ถูก ล่วงละเมิด

ข่าวลวนลาม ล่วงละเมิด เด็กในปัจจุบันเป็นที่พบเห็นกันมากขึ้น เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น?

สถิติการล่วงละเมิดเด็ก 2563

วันที่ 28 ธันวาคม 2563 มติชน รายงานว่า นางปวีณา หงสกุล ประธานมูลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรี  จังหวัดปทุมธานีแถลงผลการดำเนินงาน และสถิติรับเรื่องราวร้องทุกข์ของมูลนิธิฯ ประจำปี 2563 ตั้งแต่วันที่ 2 มกราคม 2563 – 25 ธันวาคม 2563 รวมรับเรื่องราวร้องทุกข์ทั้งสิ้น 10,147 ราย

ทั้งนี้มูลนิธิปวีณาหงสกุลเพื่อเด็กและสตรี ได้จำแนกเป็นปัญหาต่าง ๆ ซึ่งปัญหาอันดับ 1 ที่ถูกร้องเรียนมากที่สุดคือ การข่มขืนและทำอนาจาร จำนวน 863 ราย จัดเป็นประเภทปัญหาที่ต้องความสำคัญและให้ความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน พบว่า ปี 2563 มีผู้มาร้องทุกข์ขอความช่วยเหลือเพิ่มมากกว่าปี 2562 (786 ราย) ถึง 77 ราย ร้องทุกข์เฉลี่ยวันละ 2.40 ราย เปรียบเทียบกับปี 2562 จำนวน 786 ราย เพิ่มขึ้น 9.80 % พบว่า

• อันดับ 1 ผู้ที่ข่มขืนเป็นคนรู้จัก/แฟน/เพื่อน 340 ราย คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ 43.26%
• อันดับที่ 2 ผู้ที่ข่มขืนเป็นญาติ/คนในครอบครัว/พ่อเลี้ยง 241 ราย คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ 30.6%
• อันดับ 3 ผู้ที่ข่มขืนเป็นคนข้างบ้าน 44 ราย คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ 5.60% ข่มขืน

จากสถิติที่นำเสนอมาให้เห็นนั้น จะพบว่า คนร้ายที่ทำการ ล่วงละเมิด เด็กนั้น ล้วนเป็นคนใกล้ตัว คนรู้จักของเด็กแทบทั้งสิ้น แต่ใช่ว่าคนร้ายที่จ้องทำมิดีมิร้ายกับลูกคุณจะมีเพียงคนใกล้ตัวเท่านั้น เพราะเมื่อเร็ว ๆ นี้ ทางเพจดัง Drama addict ได้มีการออกมาแจ้งเตือนให้ระวังคนร้ายที่ไล่ลวนลามเด็กนักเรียนย่านห้างดัง พบว่าก่อเหตุมาเป็นเดือนแล้ว ยังไม่สามารถจับตัวได้ จนโรงเรียนละแวกดังกล่าวต้องออกหนังสือแจ้งเตือนผู้ปกครองให้ระวังดูแลเด็กนักเรียนให้ดี

เมื่อภัยร้าย การล่วงละเมิด การลวนลาม นั้นมีอยู่รอบตัวลูกมากมายเช่นนี้ คุณพ่อคุณแม่คงหนักใจว่าแล้วเราจะป้องกันระมัดระวังภัยให้แก่ลูกของเรากันได้อย่างไรดี เมื่อเราไม่สามารถคุ้มครอง ดูแลเขาได้ตลอด 24 ชั่วโมง

ลวนลาม ต้นตอไปสู่ปัญหาใหญ่!!

“โรคใคร่เด็ก” (Pedophilia) หนึ่งในอาการบกพร่องทางจิตประเภทหนึ่งในกลุ่มโรคกามวิปริตที่มักเกิดความต้องการทางเพศกับเด็ก ชอบเด็กหรือรักเด็กมากในลักษณะคลั่งไคล้เกินขอบเขตปกติ โดยมักจะเกิดอารมณ์เมื่อเห็นภาพเด็ก และเกิดความติดตาตรึงใจ จนนำไปสู่การนำเด็กมาเป็นเหยื่อบำบัดความใคร่ทางเพศ โดยโรคใคร่เด็กมักพบได้บ่อยในเพศชายที่มีอายุ 35-40 ปีขึ้นไป แต่ทั้งก็อาจเจอได้ในวัยรุ่นตอนปลายเช่นกัน ทางการแพทย์จึงมีการกำหนดว่า ผู้ที่มีอายุมากกว่า 16 ปี ที่กระทำการล่วงละเมิดทางเพศกับเด็กอายุน้อยกว่าอย่างน้อย 5 ปี จะจัดเป็นโรคใคร่เด็ก

ลักษณะของการล่วงละเมิดทางเพศ  มีรูปแบบต่างๆดังนี้

การล่วงละเมิดโดยไม่มีการสัมผัส ได้แก่

• เปิดอวัยวะเพศให้เด็กดู
• การให้เด็กดูภาพหรือวิดีโอโป๊
• การสำเร็จความใคร่ต่อหน้าเด็ก
• ทำกิจกรรมทางเพศให้เด็กดู

การล่วงละเมิดโดยการสัมผัส

• การสัมผัสกอดจบลูบคลำร่างกายหรืออวัยวะเพศของเด็ก
• การให้เด็กลูบคลำจับต้องอวัยวะเพศของผู้ใหญ่ หรือให้เด็กสำเร็จความใคร่ให้
• สอดใส่อวัยวะเพศ หรือสิ่งของอย่างอื่นทางช่องคลอด หรือ ทวารหนัก หรือ ทางปาก ของเด็ก

การใช้เด็กเพื่อหาผลประโยชน์

• ใช้เด็กในการถ่ายภาพหรือวิดีโอโป๊
• การใช้เด็กค้าประเวณี

หลังจากที่เราทำความรู้จักกันไปบ้างแล้ว เรามาลองดูกันบ้างว่าในทางกฎหมาย เราจะรับมือกับเรื่องนี้อย่างไร?

ปัจจุบันประเทศไทยยังไม่มีการกำหนดโทษและลงโทษโดยคำนึงถึงความผิดปกติทางจิต “โรคใคร่เด็ก” และอาจไม่เข้าข่ายเป็นผู้ป่วยทางจิตเวชผู้ทำความผิดจึงมีความผิดและรับโทษตามประมวลกฎหมายอาญา แบ่งออกตามรูปแบบของการกระทำความผิดทางเพศกับเด็ก

1. ไม่มีการสัมผัสร่างกาย เช่น เปลือยกายให้เด็กดูอวัยวะเพศ แอบดูเด็กอาบน้ำ พูดจาลวนลาม ให้เด็กดูภาพ-คลิปลามกเพื่อเร่งเร้าหรือกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ
2. สัมผัสร่างกายแต่ไม่ได้ล่วงล้ำเข้าไปในอวัยวะเพศ เช่น กอด จูบ ลูบคลำอวัยวะเพศเด็กด้วยมือหรือปากให้เด็กจับอวัยวะเพศเพื่อสำเร็จความใคร่
3. ล่วงละเมิดทางเพศ หลังจากกระทำชำเราแล้วจะบังคับ ข่มขู่เด็ก ให้เก็บเป็นความลับและกระทำชำเราซ้ำๆ หรือทำร้ายร่างกายหรือฆ่า

ยูนิเซฟชี้!! ไทยขาดความเชี่ยวชาญการคุ้มครองเด็กในระดับชุมชน

วันที่ 22 เมษายน 2562 องค์กรยูนิเซฟ ประเทศไทย องค์กรส่งเสริมและปกป้องคุ้มครองสิทธิของเด็กทั้งในประเทศไทยและทั่วโลก เผยแพร่บทความเรื่อง ประเทศไทยยังขาดความเชี่ยวชาญด้านการคุ้มครองเด็กในระดับชุมชน ประเทศไทยได้มีการดำเนินงานด้านคุ้มครองเด็กในหลายด้าน เช่น การจัดตั้งศูนย์พึ่งได้ (One Stop Crisis Centre) ในระดับจังหวัดและอำเภอ และจัดตั้งบ้านพักเด็กและครอบครัวในทุกจังหวัดเพื่อให้การดูแลรักษาและช่วยเหลือเด็กที่อยู่ในภาวะเปราะบางรวมทั้งเด็กที่ถูกกระทำรุนแรง อีกทั้งยังจัดให้มีบริการสายด่วน 1300 เพื่อรับเรื่องร้องเรียนทุกปัญหาสังคมรวมทั้งการกระทำรุนแรงต่อเด็ก

แต่ปัญหาของไทยอยู่ที่ ยังขาดบุคลากรที่ดูแลเรื่องนี้ในระดับท้องถิ่น หรือหมู่บ้าน ซึ่งเป็นระดับที่มีเหตุการณ์รุนแรง หรือล่วงละเมิดเด็กมากที่สุด ปัจจุบัน อัตราส่วนของนักสังคมสงเคราะห์ในประเทศไทยคือราว ๆ 4 คนต่อประชากร 100,000 คน เมื่อเทียบกับสหรัฐอเมริกา ซึ่งมี 207 คน หรืออังกฤษซึ่งมี 137 คนต่อประชากร 100,000 คน ในระดับท้องถิ่น คาดว่ามีการขาดแคลนนักสังคมสงเคราะห์ราว 7,000 คน

ซึ่งการขาดแคลนนักวิชาชีพเช่นนี้เป็นอุปสรรคต่อการคุ้มครองเด็กที่มีประสิทธิภาพ และเป็นหนึ่งในปัจจัยที่อาจทำให้เด็กต้องถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนจะเข้าถึงความช่วยเหลือที่เหมาะสม หรือไม่ก็อาจตกหล่นในกระบวนการส่งต่อ

อ่านต่อ >>สอนเด็กให้รู้จักภัยใกล้ตัว หากถูกล่วงละเมิด ด้วยนิทาน คลิกหน้า 2