พบกับ 10 สูตรผัวรักผัวหลง จากศรีภรรยาคนสวยของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศจีน ที่บอกเลยเจ๋ง! และเด็ดทุกข้อจริง ๆ

ก่อนที่เราจะไปดู สูตรผัวรักผัวหลง ที่ว่านี้ เรามาทำความรู้จักกับ “แจ๊ค หม่า” กันก่อนดีกว่าค่ะ

แจ๊ค หม่า คือใคร?

แจ๊ค หม่า เป็นคนเชื้อสายจีน เกิดที่เมืองหางโจว ด้วยความที่สมัยเด็ก ๆ เขาให้ความสนใจกับการศึกษาภาษาอังกฤษมากกว่าสิ่งอื่นใด ทำให้เขาสามารถเริ่มต้นอาชีพของเขาเป็นครูสอนภาษาอังกฤษได้ตั้งแต่อายุยังน้อย ในตอนนั้นเขาได้รับเงินเดือนเพียง 500 บาทเท่านั้น 

ด้วยวิสัยทัศน์ของแจ็ค หม่า เขาเริ่มต้นทุกอย่างด้วยการไปเยี่ยมเพื่อนที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และเขาลองให้เพื่อนค้นหาสินค้าเป็นภาษาจีน ปรากฎว่าไม่พบผลการค้นหานั้น และนั่นคือช่องว่างที่ทำให้เขาสามารถก่อตั้งธุรกิจที่ยิ่งใหญ่นปี 1995 เขาก่อตั้งบริษัทไชน่าเยลโล่เพจเจส ซึ่งเชื่อว่าน่าจะเป็นบริษัทอินเตอร์เน็ตแรกสุดในประเทศจีน หลังจากนั้นปี 1999 เขาได้ก่อตั้งบริษัท Alibaba ด้วยวิสัยทัศน์ด้านอีคอมเมิร์ซ ต่อมาได้ขยายเป็นธุรกิจที่เกี่ยวข้องออกไปเรื่อย ๆ หนึ่งในนั้นที่คนไทยรู้จักกันดีคือ Taobao.com นั่นเอง

และในปี 2012 ผลปรากฎว่า ได้มีธุรกรรมซื้อขายผ่าน Alibaba รวมทั้งสิ้น 1 ล้านล้านหยวน หรือประมาณ 5 ล้านล้านบาท โดยแจ็ค หม่านำบริษัท Alibaba เข้าไปจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กและทำสถิติ IPO ที่ระดมเงินได้สูงสุดในประวัติการณ์ของตลาดหุ้นสหรัฐ ในวันแรกที่ซื้อขายมูลค่าบริษัท Alibaba พุ่งสูงถึงกว่า 200 พันล้านเหรียญ(6 ล้านล้านบาท) แซงหน้ายักษ์ใหญ่อย่าง Amazon และ eBay ส่งผลให้เขากลายเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งคนใหม่ของประเทศจีนในทันที

แต่ใครจะไปคิดว่า ความสำเร็จของเขานั้น ก็มีภรรยาคนสวยอย่าง “จาง หยิง” คือหนึ่งขวัญและกำลังใจที่คอยสนับสนุนและอยู่เคียงข้างเขาไม่เคยห่าง ทั้งคู่ เป็นเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน และแต่งงานกันทีที่ศึกษาจบ โดยเธอได้เปิดเผยว่า 

“แจ็คหม่าไม่ใช่คนรูปหล่อเลย ออกจากขี้เหร่ด้วยซ้ำ แต่สิ่งที่ฉันประทับใจในตัวเขาก็คือ เขาสามารถทำอะไรได้มากมาย  ในขณะที่ผู้ชายรูปหล่อทั้งหลายไม่สนใจจะทำ  ฉันไม่ได้ตัดสินใจผิด  ธุรกิจอาลีบาบาของเขากลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์ในธุรกิจโลกออนไลน์  ใคร ๆ ก็เรียกเขาว่า “เจ้าพ่อของการก่อตั้งธุรกิจ” สร้างความภูมิใจให้แก่ฉันเป็นอย่างมาก” 

อ่าน 10 ข้อเตือนใจบอกต่อภรรยาทุกคน ได้ที่นี่!

เครดิต: MThai

เมื่อ ลูกติดแท็บเล็ต จนเริ่มแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว พ่อจึงต้องงัดไม้เด็ดขึ้นมารักษา จะเด็ดแค่ไหน ไปดูพร้อม ๆ กันค่ะ

คุณพ่อน้องจันทร์เจ้า ถึงขั้นทนไม่ไหว เมือลูกสาววัย 2 ขวบครึ่งเริ่มติดมือถือ จึงได้งัดมาตรการขั้นเด็ดขาดจนลูกหายได้สำเร็จ และนี่คือประสบการณ์ที่คุณพ่อ อยากแชร์ให้กับทุก ๆ ครอบครัว ผ่านเวปพันธิปชื่อดัง

สาเหตุที่ผมไม่ให้ลูกสาวเล่นสมาร์ทโฟน และแท็บเล็ตนี่ต้องเล่าย้อนไปเมื่อราว 3 ปีก่อน ลูกน้อยยังซุกตัวอยู่ในท้องคุณแม่เป็นเดือนที่ 7 ครั้งนั้นผมมีโอกาสได้ติดรถรุ่นพี่คนหนึ่งไปทำงานที่ต่างจังหวัดด้วยกัน พี่เค้าเลยถือโอกาสพาลูกชายวัย 5 ขวบไปเที่ยวด้วย แต่เนื่องจากเรานัดกันเช้ามากหนูน้อยเลยถูกอุ้มจากเตียงมานอนต่อในรถ

เวลาผ่านไปราวชั่วโมงนึง เด็กน้อยก็ตื่นมาด้วยสีหน้างง ๆ ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนมาทำอะไร แต่คำแรกที่เค้าพูดขึ้นมาก็คือ

“พ่อ ไอแพดอยู่ไหน”
พ่อเด็กตอบกลับว่า “สวัสดีอาก่อนสิลูก”
เด็กน้อยสวนทันควัน “ไม่ เอาแท็บเล็ตมา”
พ่อเลยเริ่มดุ “เด็กไม่ดี พ่อไม่ให้หรอก”
แล้วเจ้าหนูน้อยก็เริ่มอาละวาดอยู่ที่เบาะหลัง ร้องไห้โวยวาย ทุบเบาะ พลางตะโกน “เอาแท็บเล็ตมา ๆ หนูเกลียดพ่อแล้ว พ่อไม่รักหนู…จอดรถเดี๋ยวนี้ หนูจะลงตรงนี้”

อาละวาดอยู่ได้สัก 2 นาที ตัวพ่อก็ใจอ่อนหยิบแท็บเล็ตส่งให้ เท่านั้นแหละกลายเป็นคนละคน นั่งเล่นเกม เปิด Youtube ดูการ์ตูน เงียบกริบจนผมนึกว่าหลานลงจากรถไปแล้ว

หลังจากที่เด็กน้อยได้แท็บเล็ตไปครอบครองเค้าก็ไม่วางมันอีกเลย ทั้งตอนจอดกินข้าวก็ต้องให้พ่อป้อนเพราะมือไม่ว่าง ทั้งระหว่างรอพ่อประชุมเป็นชั่วโมงก็ไม่มีเสียงบ่นสักแอะ…แท็บเล็ตนี่มันช่างวิเศษจริง ๆ

หลังเหตุการณ์นั้นไม่กี่วัน ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับรุ่นน้องคนหนึ่งซึ่งเป็นแพทย์เฉพาะทางจิตเวชเด็ก ผมเล่าเหตุการณ์ที่เพิ่งพบเจอมาให้เธอฟัง คุณหมอถอนหายใจแล้วพูดกับผมว่า “พี่รู้ป่ะ วัน ๆ นี่หนูไม่ต้องทำอะไร นั่งบำบัดเด็กติดเกม ติดแท็บเล็ต มือถือนี่แหละ”

ในฐานะที่ผมเป็นว่าที่คุณพ่อผมจึงสนใจฟังเธอเป็นอย่างมาก ขอสรุปให้ฟังสั้น ๆ เท่าที่พอจะจำได้ว่า

1. เด็กมักจะสมาธิสั้น เพราะแท็บเล็ตสามารถตอบสนองความต้องการได้รวดเร็วดั่งใจ เพียงปลายนิ้วสัมผัส อยากเปลี่ยนเกม อยากเปลี่ยนไปดูการ์ตูนตอนอื่น เรื่องอื่น เพียงลากนิ้วเบา ๆ ก็ได้ดั่งใจแล้ว เด็ก ๆ จึงไม่ได้เรียนรู้การรอ การตั้งใจดูหรือเล่นอะไรตั้งแต่ต้นจนจบ

2. เด็กมักก้าวร้าว อันนี้ขึ้นกับว่าเล่นเกมที่มีความรุนแรงเกินวุฒิภาวะรึเปล่า เด็กมักจะจดจำสิ่งที่ตัวละครในเกมทำไปเล่นในชีวิตจริงบ้างโดยลืมไปว่า คนจริง ๆ นั้นเจ็บได้ เสียใจได้ ตายได้ และไม่สามารถกดรีเซ็ทได้เหมือนในเกม ส่วนที่ก้าวร้าวอีกแบบคือ ติดเกมมากจนแสดงออกแบบก้าวร้าวเพื่อให้ได้เล่นเกม แล้วผลที่ได้คือพ่อแม่ก็ยอมให้เล่น เด็กจึงจำว่าต้องก้าวร้าวแล้วจะได้เล่น

3. เด็กมักจะเก็บกด หมกมุ่น และขาดการปฎิสัมพันธ์กับคนรอบข้าง เข้าหาใครไม่เป็น ผูกสัมพันธ์กับคนอื่นไม่เป็น เพราะขาดการเรียนรู้กระบวนการเหล่านี้ เนื่องจากเกมและแอ็พต่าง ๆ ไม่ได้สอน

ผมตั้งใจฟังคุณหมอเล่าแล้วก็ตั้งปฎิญาณตนเลยว่าจะไม่ให้เหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นกับครอบครัวเราเด็ดขาด

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ลูกน้อยของเราโตขึ้นทุกวัน ๆ แม้ว่าตัวผมกับภรรยาจะไม่ได้ให้ลูกเล่นมือถือ แท็บเล็ต แต่เรานี่แหละที่ใช้มันให้ลูกเห็นทุกวัน จนวันนึงเค้าก็เอ่ยปากขอว่า “หนูอยากดูเอบีซียูทูปค่ะ” แล้วเราก็เปิดให้เค้าดูเพราะหวังว่าการฟังเพลงภาษาอังกฤษนั้นจะเป็นประโยชน์กับเด็ก

แล้วเด็กน้อยก็เริ่มขอดูทุกคืนก่อนนอน ยิ่งนับวันยิ่งขอดูบ่อยขึ้นถี่ขึ้น เล่นโทรศัพท์เป็นมากขึ้น เริ่มกดเลือกเพลงเองเป็น กดหยุด กดเปลี่ยนเพลงเป็น จนผมเริ่มรู้สึกว่าเด็กน้อยเริ่มติดมันเข้าแล้ว

ผมจึงเป็นฝ่ายเริ่มคุยกับภรรยาอย่างจริงจังเพื่อออกมาตรการหักดิบ ด้วยการงดเล่นโทรศัพท์ให้ลูกเห็น ห้ามลูกจับโทรศัพท์และแท็บเล็ตของพ่อกับแม่เด็ดขาด ไม่ว่าลูกจะขอร้อง อ้อนวอน หรือร้องไห้โวยวายก็ห้ามใจอ่อน

                                                    คลิก! อ่านต่อมาตรการของคุณพ่อ