อย่าน้อยใจไป ถ้าลูกคิดถึงพ่อ

ร้องเรียกและพร่ำบอกว่าแกคิดถึงพ่อมากแค่ไหน คุณย่อมเจ็บปวดอย่างแน่นอน เพราะดูเหมือนว่าเวลาที่สองคนแม่ลูกได้อยู่ด้วยกันช่างไม่มีค่าเอาเสียเลย อย่าคิดมากไปเลยนะ

 
– เหตุใดหนูน้อยจึงสนใจแต่พ่อเพียงคนเดียว มีเด็กวัยเตาะแตะอยู่หลายคนที่เริ่มต้นจากการติดแม่แบบเกาะแจไม่ยอมปล่อย แต่จู่ๆ ก็รู้สึกว่าอยากจะเป็นอิสระ จึงแยกตัวออกจากแม่และเปลี่ยนใจไปติดพ่อแทน

 
เด็กที่มีการพัฒนาทักษะด้านการเคลื่อนไหวบางอย่าง เช่น การกระโดด การปีนป่าย จะชอบอยู่กับพ่อมากกว่าแม่ เพราะรู้สึกว่าเล่นกับพ่อสนุกกว่า นอกจากนี้เด็กวัย3 ขวบยังเริ่มเข้าใจถึงบทบาทของคนแต่ละเพศ ลูกชายตัวน้อยๆ จึงอาจจะอยากเตะฟุตบอลเก่งเหมือนกับพ่อ และปล่อยให้คุณนั่งเหงาอยู่คนเดียว หรือลูกสาวอาจเห็นว่าพ่อคือฮีโร่ในดวงใจ

 
– สิ่งที่คุณทำได้ ถ้ารู้สึกว่ากำลังถูกลูกทอดทิ้ง จงพยายามปลอบใจตัวเองด้วยวิธีต่างๆ เช่น คิดเสียว่าลูกรู้สึกมั่นใจ ในความสัมพันธ์ที่มีต่อคุณ จึงหันไปทุ่มเทความสนใจให้ พ่อแทน ถ้าลูกยืนกรานว่าต้องให้พ่อเป็นคนพาเข้านอนเท่านั้น คุณก็ยอมตามใจเขาไปเถอะ แต่ไม่ต้องออกไปอยู่ที่ห้องอื่นหรอกนะ เพราะถ้ามีทั้งพ่อและแม่อยู่ใกล้ๆ เขาจะไม่มีวันลืมว่าคุณเล่านิทานเก่งกันทั้งคู่ หรืออยู่กับคุณทั้งคู่แล้วรู้สึกอบอุ่นมากเพียงใด

 
แต่ถ้าคุณไม่อาจทำตามความปรารถนา (หรือความต้องการ)ของลูกได้ ก็ต้องหากิจกรรมช่วงก่อนนอนแบบใหม่ๆ มาทำ ด้วยกันแทน เช่น อ่านนิทานเล่มใหม่ที่เพิ่งซื้อมา หรือร้องเพลงที่ช่วยกันแต่งขึ้นมาเป็นพิเศษ คุณจะได้ดูไม่เหมือนตัวสำรองที่ลูกต้องยอมรับแบบจำใจ

 
จำไว้ว่า เดี๋ยวเหตุการณ์แบบนี้ก็จะผ่านพ้นไปเองตามธรรมชาติ ถึงจะไม่สบายใจสักเพียงใด ก็ต้องพยายามมองในแง่ดีเข้าไว้ ก็เจ้าตัวเล็กของคุณน่ะ ชอบอยู่กับพ่อมากเสียจนปลุกพ่อขึ้นมาเล่นตั้งแต่หกโมงเช้าทั้งที่เป็นวันอาทิตย์แท้ๆ เชียว ! (ฮิๆ) คุณคริส และ ด.ช.เบนจามิน ซอนเดอร์ส

 

 

บทความโดย: กองบรรณาธิการนิตยสารเรียลพาเรนติ้ง

keyboard_arrow_up