แม่จ๋า หนูจำ…ได้ด้วยล่ะ!

เมื่อไม่นานมานี้เอง น้องเมย์วัย 3 ขวบคุยจ้อให้คุณแม่ฟังเสียละเอียดยิบ ว่าในงานเลี้ยงรวมญาติที่จัดขึ้นเมื่อหลายเดือนก่อนน่ะ แต่ละคนสวมเสื้อผ้าสีอะไรและแบบไหนกันบ้าง คุณแม่เลยแปลกใจสุดๆ เพราะคิดว่าเรื่องราวดังกล่าวน่าจะเปรียบเสมือนประวัติศาสตร์โลกยุคหินสำหรับลูก!

 
จริงๆ แล้วเมื่อถึงวัยประมาณ 2 ขวบ สมองของเด็กจะสามารถเก็บบันทึกความทรงจำได้บ้างแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตนั้น บางเรื่องอาจไม่น่าจดจำอะไรเลยในสายตาของผู้ใหญ่อย่างเราๆ แต่สำหรับเด็กเล็กๆแล้ว แม้แต่การเหลือบเห็นน้องหมาขนปุกปุยตอนออกไปกินไอศกรีมที่ร้านกับคุณแม่ ก็อาจเป็นเหตุการณ์พิเศษซึ่งจะตราตรึงอยู่ในใจดวงน้อยไปอีกนาน

 
สมองของเด็กวัยนี้อาจจดจำเหตุการณ์ต่างๆได้นานเป็นเดือนๆ แต่ที่ยังไม่อาจเล่าให้ใครฟังได้ ก็เพราะเขายังพูดไม่ค่อยเก่งเท่านั้นเอง ถ้าคุณเล่าเรื่องราวของตัวเองให้ลูกฟังบ่อยๆ เขาก็จะจดจำเรื่องเหล่านั้นได้เป็นอย่างดี แล้วพอลูกเล่าถึงความทรงจำของตัวเองบ้าง คุณก็ถามเขาด้วยว่า ในวันนั้นยังมีเหตุการณ์อะไรอื่นอีกบ้างไหม และเล่าถึงสิ่งที่คุณจำได้ด้วย ซึ่งเป็นการช่วยกระตุ้นความทรงจำของลูก และอาจมีเรื่องน่ารักๆ (ที่คุณลืมไปแล้ว) เป็นของแถมอีกต่างหาก!

 

 

บทความโดย: กองบรรณาธิการนิตยสารเรียลพาเรนติ้ง

keyboard_arrow_up