เรื่องก็มีอยู่ว่า คุณแม่คุณพ่อครอบครัวหนึ่งเชิญเพื่อนมาปาร์ตี้ที่บ้านตอนเย็น ในวันหยุดสัปดาห์ พอเพื่อนๆ มาถึงบ้าน สิ่งแรกที่ลูกชายวัย 3 ขวบ ของพวกเขาบอกกับแขกที่มาบ้านคือพ่อมีสายยางอยู่ที่จุ๊ดจู๋ด้วยล่ะ!Ž ยังดีที่เพื่อนๆ ต่างก็รู้ว่าคุณพ่อบ้านท่านนี้เพิ่งผ่าตัดไส้เลื่อนไปหยกๆ

จะทำอย่างไรดีเมื่อลูกช่างจ้อผู้ใสซื่อของคุณดูจะตีแผ่เรื่องส่วนตัวมากเกินไปเสียแล้ว

1. ทำเป็นถึงบ้างอ้อ!

สำหรับแก้ปัญหาเฉพาะหน้าโดยเฉพาะ ไม่ว่าสิ่งที่ลูกคุณพูดออกไปจะจริงหรือไม่ ให้ทำเป็นรับทราบแล้วเฉไฉออกข้างทางด้วยคำพูดเช่น เอ…สงสัยลูกคงไม่อยากฟังเรื่องตลกที่แม่ (หรือเพื่อนแม่) จะเล่าให้ฟังแล้วแน่ๆ เลยŽ

2. อธิบายง่ายๆ

ถ้าคุณอยากอธิบายอะไรๆ โดยที่ความจริงไม่คลาดเคลื่อน แนะนำว่าไม่ต้องลงลึกในรายละเอียด เอาแค่ประมาณเอ่อ จริงๆ คนป่วยบางคนจะต้องใช้สายยางเป็นเรื่องปกติ แล้วสายยางก็ไม่ได้ใช้กับจุ๊ดจู๋ เท่านั้นนะลูกŽ

3. คุยกับลูก

หลังจากแขกกลับไปแล้ว (และคุณก็หน้าชาไปแล้ว) ขออย่าเพิ่งโมโห ให้พูดกับลูกดีๆ เช่น แม่ไม่อยากให้ลูกเอาเรื่องที่ปกติเขาทำกันในห้องน้ำมาพูดกับคนที่ไม่ใช่ครอบครัวนะคะ เพราะว่ามันจะทำให้พ่อแม่อายนะลูกŽ คุณครูแอนเซลมิ จากรัฐโอเรกอนผู้ได้ยินเรื่องน่าอิหลักอิเหลื่อสำหรับพ่อแม่ในทำนองนี้มาตลอด 20 ปีของการทำงาน แนะนำมา

4. เปลี่ยนเรื่องซะ

คุณครูแอนเซลมิชี้แจงว่า ถ้าคุณยิ่งทำเหมือนว่าเป็นเรื่องใหญ่ อธิบายยืดเยื้อไป ลูกคุณจะจับไต๋ได้ว่าการที่เขาพูดแบบนี้มันกระตุ้นต่อมหัวเสียของคุณได้ แล้วเขาอาจจะพูดอีกในโอกาสต่อไปเพื่อเรียกร้องความสนใจ

5. อย่าไปเครียด

จดจำไว้เสมอว่า นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่ พ่อแม่ไม่ควรมานั่งตกอกตกใจกับคำพูดของลูกวัยนี้มากนัก ครอบครัวไหนๆ ก็มีเรื่องตลกๆ แบบนี้กันทั้งนั้นแหละ

 

บทความโดย: กองบรรณาธิการนิตยสารเรียลพาเรนติ้ง

คำตอบคือไม่จำเป็นเลย เพราะเด็กส่วนใหญ่จะเข้าใจภาษาและตัวเลขได้ก็ต่อเมื่ออายุ 5 ขวบขึ้นไป ดร.แอน เอฟสเตน ผู้อำนวยการแผนกเด็กเล็ก มูลนิธิวิจัยเพื่อการศึกษาระดับสูง ใน Ypsilanti มิชิแกน แนะนำว่าถ้าคุณไปเร่งลูก เขาจะรู้สึกฝืนและไม่อยากทำŽ แล้วเด็กในวัยนี้รู้อะไรบ้างล่ะ

 

 

 
เด็ก 3 ขวบ สิ่งที่ทำได้

 
– จำตัวอักษรที่มีในชื่อตัวเองได้

 
– แยกประเภทของตามสี

 
– เข้าใจความเป็นเหตุเป็นผล เช่น สีแดงรวมกับสีเหลืองเป็นสีส้ม เป็นต้นสิ่งที่ทำไม่ได้

 
– เขียนตัวหนังสือตามให้ถูกต้อง

 
– จำรายละเอียดของกิจกรรมต่างๆ

 
– จำเลขได้ทุกตัวหรือเข้าใจค่าของตัวเลขวิธีเสริมสร้างทักษะ

 
– พยายามชี้ชวนให้ลูกดูตัวหนังสือ ป้ายจราจร หรือเลขที่บ้าน

 
– สอนให้ลูกรู้จักจับคู่ถุงเท้าตามสีและขนาดที่ต่างกัน เพื่อเป็นการฝึกทักษะการแยกประเภทและการจับคู่

 

 

 
เด็ก 4 ขวบสิ่งที่ทำได้

 
– แยกประเภทสิ่งของตามสีและขนาด

 
– วาดรูปภาพง่ายๆ เช่น วาดภาพเป็นเส้นๆ มีรายละเอียดนิดหน่อย

 
– บอกได้ว่าชื่อตัวเองสะกดอย่างไร

 
– จำแนกอะไรออกเป็น 3 กลุ่ม (count out at least three crackers) สิ่งที่ทำไม่ได้

 
– จำรายละเอียดแบบเป็นเรื่องเป็นราว

 
– วาดภาพที่มีรายละเอียดเยอะๆ

 

 

 
วิธีเสริมสร้างทักษะ

 
– เมื่อคุณอ่านหนังสือกับลูก ออกเสียงให้เขาฟังว่ากากับไก่มีเสียงต่างกันอย่างไรจะช่วยให้ลูกแยกความแตกต่างของคำได้

 

 

 
เด็ก 5 ขวบสิ่งที่ทำได้

 
– เขียนภาพที่มีรายละเอียดได้แล้ว เช่น ต้นไม้ที่มีใบบนต้นและมีนกเกาะอยู่

 
– เขียนประโยคหรือเรื่องราวได้ แต่ยังสะกดผิดๆ ถูกๆ อยู่สิ่งที่ทำไม่ได้

 
– สะกดคำควบกล้ำต่างๆ

 
– ปะติดปะต่อรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆเป็นเรื่องราว

 
– คิดเลขในใจ

 

 

 
วิธีเสริมสร้างทักษะ

 
– บอกให้เขาออกเสียงไปด้วยขณะเขียนหนังสือ ดูว่าสิ่งที่เขียนกับที่พูดตรงกันหรือไม่

 
– สอนให้ลูกเตรียมถ้วยจาน ช้อนส้อมให้พอดีกับจำนวนคนที่จะทาน

 

 

บทความโดย: กองบรรณาธิการนิตยสารเรียลพาเรนติ้ง

โรงเรียนใกล้จะเปิดเทอมแล้วเหลือแต่ลูกเราน่ะสิพร้อมหรือยัง ต่อไปนี้เป็นเกณฑ์ช่วยคุณแม่ดูความพร้อมของลูก

 
– ลูกนั่งกระโถนเป็นหรือยัง เพราะบางโรงเรียนไม่ได้มีแผนกเด็กเล็กที่พร้อมจะสอนเด็กนั่งกระโถน ควรฝึกลูกนั่งกระโถนให้เป็นก่อนพาเข้าเนิร์สเซอรี่ อย่างน้อยเขาต้องบอกผู้ใหญ่ได้เมื่อรู้สึกปวดหนักหรือเบา ลูกแยกจากแม่ได้ไหม ถ้าคุณต้องทำงานแล้วปล่อยให้ลูกอยู่บ้านกับญาติหรือพี่เลี้ยงจนชิน ก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าคุณอยู่กับลูกตลอดทั้งวันตั้งแต่เขาเกิด ให้ลองออกไปทำธุระ ปล่อยให้ลูกอยู่ห่างตัวเสียบ้าง เป็นการฝึกเขาให้ห่างแม่ ในช่วงสัปดาห์แรกๆ เนิร์สเซอรี่มักจะอนุญาตให้คุณพาลูกกลับก่อนเวลาปกติได้ จนกว่าลูกจะชิน ถ้าไม่อยากให้ลูกร้องโยเยตอนไปเรียนก็หัดแยกลูกห่างตัวเสียบ้าง

 
– ลูกสอนได้หรือเปล่า เนิร์สเซอรี่จะไม่ได้เน้นการสอนเหมือนโรงเรียนอนุบาล แต่เด็กก็ต้องเรียนรู้ที่จะทำตามกฎบางอย่างด้วยเหมือนกัน เช่น มีเวลาเล่นที่จำกัด ต้องแขวนกระเป๋าให้ถูกที่ ถ้ากลัวว่ามันจะยากเกินไปสำหรับลูก ลองเริ่มสอนให้เขารู้จักรับผิดชอบสิ่งต่างๆ ในเรื่องง่ายๆ ที่เกิดขึ้นทุกวันก่อน เช่น สอนให้ลูกวางรองเท้าให้เป็นระเบียบก่อนเข้าบ้าน หรือกินข้าวแล้วเอาจานไปเก็บที่อ่างก็ได้

 
– ลูกเข้ากับเด็กคนอื่นได้ไหม ถ้าลูกคุ้นกับการอยู่ร่วมกับเด็กคนอื่นๆ รู้จักมีน้ำใจ แบ่งปันให้กับผู้อื่น และไม่เห็นแก่ตัว นี่เป็นสัญญาณที่ดีว่าลูกพร้อมแล้ว แต่ถ้ายังไม่เป็นเช่นนั้น ลองปล่อยให้เขาเล่นในสนามเด็กเล่นดูสิ นั่นเป็นการฝึกฝนให้เด็กๆ เรียนรู้วิธีการอยู่ร่วมกันได้ดีเชียวละ

 
– ลูกยอมรับตารางกิจกรรมได้ไหม กิจกรรมต่างๆ ที่เนิร์สเซอรี่จัดไว้จะมีหลายอย่างต่อๆ กัน ลองสังเกตดูว่าลูกมีปฏิกิริยาอย่างไรเวลาต้องหยุดสิ่งที่ทำอยูˆเพื่อทำกิจกรรมอย่างอื่นต่อ เช่น ลูกรู้สึกโกรธหัวเสียหรือเปล่า เวลาที่บอกให้เลิกเล่นตุ๊กตาแล้วไปเข้านอน ลองฝึกให้ลูกรู้จักการยอมรับกิจกรรมที่ต้องเปลี่ยนไปทีละน้อยๆ อาทิบอกลูกไว้เลยว่าหลังจากเล่นตุ๊กตาแล้วต้องเข้านอนนะ

 
ลองดูว่าส่วนใหญ่แล้วลูกเราทำได้หรือไม่ (ทำไม่ได้ทั้งหมดที่ว่ามาก็ไม่เป็นไร) หากกังวลว่าลูกยังไม่พร้อม จะดีกว่าถ้าเลื่อนให้ลูกไปเรียนเทอมหน้าหรือปีหน้า แทนที่จะบังคับให้เขาไปเรียนอย่างไม่มีความสุขและเป็นภาระของโรงเรียนในภายหลัง

 

 

บทความโดย: กองบรรณาธิการนิตยสารเรียลพาเรนติ้ง

เพราะนอกจากจะช่วยให้ร่างกายได้เผาผลาญพลังงานแล้ว เด็กยังจะได้เรียนรู้ทักษะต่างๆมากมายจากการเล่นนอกบ้าน ซึ่งเป็นสิ่งที่คุ้มค่ามาก

 
มีอุปกรณ์และของเล่นหลายชนิดที่อยากแนะนำให้คุณลองเล่นกับลูกดู เชื่อว่าน่าจะมีสักอย่างที่ถูกใจ

 

 

 
ชิงช้าแสนสนุก

 
ชิงช้านับเป็นของเล่นยอดนิยมอันดับต้นๆที่เด็กชอบกันมาก สาเหตุน่าจะมาจากการกวัดแกว่งไปมาที่ชวนให้ตื่นเต้น หวาดเสียว แต่ก็เต็มไปด้วยความสนุกสนานและมีอิสรเสรีตามประสาเด็ก จังหวะการแกว่งไกวชิงช้านอกจากจะทำให้เด็กๆ รู้สึกสนุกและสบายแล้ว ยังมีส่วนช่วยกระตุ้นระบบหูชั้นในให้มีการพัฒนาอย่างสมดุลด้วยวิธีเล่น ช่วงแรกลองให้ลูกหัดนั่งชิงช้าสำหรับ เด็กเล็กก่อน พอคล่องแล้วค่อยขยับมาเล่นชิงช้าของเด็กโต เวลาเล่นควรมีผู้ใหญ่ดูแลอย่างใกล้ชิด ที่สำคัญควรย้ำให้ลูกจับเชือกทั้งสองข้างให้แน่น จะได้ไม่พลัดตกจากชิงช้าเพราะแรงเหวี่ยง

 

 

 
กระดานลื่นขนาดเล็ก

 
การเล่นกระดานลื่นของเด็กเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ เพราะช่วยให้เขาเกิดความมั่นใจในตัวเองและลดความขี้กลัว ขั้นแรก ฝึกให้ลูกลองปีนขึ้นบันไดของกระดานลื่นดูก่อน พอชินแล้ว เขาก็จะสามารถทรงตัวเองได้ ช่วยให้มือกับสายตา และมือ – เท้า ทำงานประสานกันได้ดีวิธีเล่น เวลาที่ลูกปีนควรมีผู้ใหญ่คอยยืนระวังข้างหลังให้ เมื่อปีนถึงขั้นบนสุดจึงให้นั่งลง แล้วค่อยลื่นไถลลงมา ช่วงแรกเด็กบางคนอาจจะยังไม่กล้า คุณควรยืนรอที่ปลายของกระดานลื่น หรือจับมือข้างหนึ่งของเด็กไว้เพื่อให้เกิดความมั่นใจและคุ้นเคย ลองเล่นดูสักครั้งสองครั้ง ทีนี้จะคล่องและสนุกไม่ยอมเลิกเลย

 

 

 
กระดานหก

 
การเล่นกระดานหกจะช่วยให้เด็กได้ฝึกการทรงตัว สนามเด็กเล่นส่วนใหญ่มักมีอุปกรณ์ประเภทนี้อยู่เสมอ เริ่มต้นควรเลือกเล่นกระดานหกขนาดเล็กก่อนจะดีกว่าวิธีเล่น คุณควรคอยยืนระวังอยู่ข้างหลัง หากเห็นว่าทรงตัวไม่ดี หรือนั่งตัวเอียงไปข้างใดข้างหนึ่ง จะได้ช่วยจับไว้ได้ทัน

 

 

 
ม้าโยก

 
อุปกรณ์ประเภทนี้จะน่ารัก เพราะมักทำเป็นรูปสัตว์ชนิดต่างๆ การโยกตัวขึ้นลงจะช่วยพัฒนาระบบหูชั้นในของเด็กให้เกิดความสมดุลมากขึ้น ควรบอกให้ลูกยึดที่จับให้แน่นด้วยวิธีเล่น คุณแม่อาจตบมือร้องเพลงจังหวะต่างๆ ไปด้วยระหว่างที่ลูกเล่นเพื่อให้สนุกสนานมากขึ้น และช่วยพัฒนาการเรียนรู้ในเรื่องจังหวะให้กับลูกด้วย

 

 

บทความโดย: กองบรรณาธิการนิตยสารเรียลพาเรนติ้ง