บอกลาแบบ ไร้น้ำตา (และความหงุดหงิด)

ยิ่งถ้าได้ไปเล่นที่บ้านเพื่อนๆ ด้วยแล้ว  จะให้เก็บของกลับบ้าน อย่าหวังเสียให้ยาก  ถ้าไปดึงไปบังคับ คราวนี้ก็ถึงเวลาร้องไห้งอแง อาละวาดกันละ ถ้าไม่อยากให้วันแสนสุขจบลงด้วยน้ำตา (และอารมณ์ขุ่นมัว) คุณพ่อคุณแม่คงต้องหาวิธีเตรียมรับสถานการณ์แล้วล่ะ

 
คุยกันก่อน

 
ตกลงกับลูกเสียตั้งแต่เนิ่นๆ ให้เขาเข้าใจว่า เมื่อถึงเวลาที่พ่อแม่บอกว่า กลับบ้าน นั่นหมายถึง เขาต้องเลิกเล่น และเตรียมตัวบอกลาได้แล้ว อาจจะกำหนดเป็นประโยคชัดๆ ไปเลยก็ได้ เช่น “ถ้าแม่บอกว่า ให้หนูเก็บของ แปลว่าเรากำลังจะกลับบ้านกันแล้วนะ” ให้ลูกรับปากเอาไว้ก่อน เขาจะได้ไม่มาโยเยผัดเวลาเมื่อต้องกลับบ้านกันจริงๆ

 
เตือนล่วงหน้า

 
ก่อนถึงเวลากลับบ้านสัก 5 นาที คุณแม่อาจจะเดินเข้าไปสะกิดพ่อหนูแม่หนูทั้งหลาย ว่าใกล้ถึงเวลาแล้วนะ  เขาจะได้เตรียมตัวทัน ถ้ากำลังเล่นเกมสนุกๆ ก็ต้องเตรียมจบเกมโดยไม่ลืมบอกว่า “ไว้พรุ่งนี้มาเล่นกันใหม่นะ”

 
เปลี่ยนการจากลาให้กลายเป็นเรื่องสนุก

 
ลองเล่นเกม “ใครจะไปถึงประตูบ้าน/สนามเด็กเล่น ก่อนกัน” ดูสิ หรือจะให้เด็กๆ นับถอยหลังเสียงดังๆ ทำให้เขารู้สึกว่า เวลาเลิกเล่นก็สนุกได้ไม่แพ้ตอนเริ่มเล่นหรอกนะ

 
ให้รางวัลกับคำว่า “เจอกันใหม่นะ”

 
ถ้าลูกเป็นเด็กดี ยอมเลิกเล่นโดยไม่งอแง อย่าลืมบอกเขาว่า คุณแม่ดีใจมาก และคราวหน้าจะพาเขามาเล่นอีกแน่ๆ เป็นคำสัญญาและรางวัลไปในตัว

 

 

บทความโดย: กองบรรณาธิการนิตยสารเรียลพาเรนติ้ง

keyboard_arrow_up