ต่อรองได้ (บ้าง) แต่…

            แต่เมื่อย่างเข้าเขตวัย 3 – 5 ขวบ  ศัพท์แสงในสมองของลูกจะเพิ่มพูนขึ้น  พร้อมกับเข้าใจกฎข้อบังคับของพ่อแม่  และรู้จักอดทนมากกว่าเดิม  สิ่งที่พัฒนาไปพร้อมกันคือการคิดวิธีพูดต่อรองเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการอย่างแยบยลยิ่งขึ้น  จนหลายครั้งแม้ว่าคุณจะรู้สึกหนักใจ  แต่ก็ไม่อยากปฏิเสธคำออดอ้อนอันเป็นกลยุทธ์ใหม่ๆ ของเจ้าตัวดีเอาเสียเลย

 

 

 
เรามีคำแนะนำมาฝาก           

 
ให้ลูกตัดสินใจ  ไหนๆ ลูกก็ฝึกการพูดต่อรองแล้ว  ลองให้โอกาสเขาและรู้จักรักษาคำพูดจะดีกว่า  และทุกครั้งที่เขา ขออีกครั้งŽ (เช่น ขอเล่นในสนามอีกสองรอบนะคะŽ)  ซึ่งคุณเองก็รู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่จบแค่นั้นแน่  คุณก็ จัดให้Ž ครบจำนวนที่ขอแล้วก็หยุดโดยเด็ดขาด ต่อไปลูกย่อมตัดสินใจได้เองว่าควรจะยอมหยุดหรืออ้อนต่อดี

 
จำกัดการต่อรอง  การให้ลูกได้คิดตัดสินใจบ้างนั้นดี  เพียงแต่ต้องให้เขารู้จักเคารพคำขาดของผู้เป็นพ่อแม่ด้วย  วิธีบอกว่า หยุดŽ โดยไม่หักหาญน้ำใจกันเกินไปก็คือการเสนอสิ่งอื่นๆ ให้  เช่น  จะให้ดูการ์ตูนที่ชอบ  หรือให้หม่ำขนม (ที่ไม่มีโทษ)  พร้อมกับให้ลูกรู้ว่ากิจกรรมเดิมที่ทำอยู่นั้นหมดเวลาแล้วจริงๆ

 
รู้และรักษากฎไปพร้อมๆ กัน  บอกเขาว่าในบ้านนี้มีอะไรบ้างที่เป็นเรื่องต้องทำและไม่ควรทำ  ที่สำคัญตัวคุณเองต้องแสดงให้ลูกเห็นว่าพ่อกับแม่ก็ปฏิบัติตามกฎนะ  ขณะเดียวกันก็หาจังหวะเหมาะๆ พูดกันถึงมารยาทในสังคม  โดยเฉพาะเมื่อลูกเป็นคนตั้งคำถาม ควรรีบชี้แจงไม่ให้คาใจ  เพราะนี่เป็นวิธีปรับพฤติกรรมดื้อดึงของเขาที่ได้ผล

 

 

บทความโดย: กองบรรณาธิการนิตยสารเรียลพาเรนติ้ง

keyboard_arrow_up