ลูกเริ่มไม่อยากนอนกลางวัน

อันที่จริงการนอนระหว่างวันสำหรับเด็กในช่วงวัยนี้นับว่ายังจำเป็น และเวลานอนเฉลี่ยที่เหมาะสมอยู่ที่ประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่งในวัยหนึ่งขวบ และ 2 ชั่วโมงเต็มในวัยสองขวบ (ส่วนนอนตอนกลางคืนยืนพื้นอยู่ที่ 11 ชั่วโมง) นอนเช้าหรือบ่ายดี เด็กวัยขวบกว่าส่วนใหญ่จะเริ่มไม่ง่วงในช่วงเช้ามากกว่าช่วงบ่าย คุณแม่อาจสังเกตได้จากการที่ลูกไม่แสดงอาการซุกไซ้ งัวเงีย ขยี้หูขยี้ตา เหมือนที่เคยทำเป็นประจำ เวลาที่พยายามกล่อมให้นอนก็ยังคงตาใส ง่วนกับการเล่น เริ่มวีน ยอมนอน แต่นอนแค่ประเดี๋ยวเดียว จนในที่สุดต้องงดการนอนตอนเช้าไปส่วนเวลากลางวันก็อาจงดได้หากเกิดกรณีเดียวกัน

 
ปรับเวลาการนอน เมื่อเวลานอนกลางวันของลูกถูกลดเหลือช่วงเดียว หากเป็นตอนเช้าให้เลื่อนเวลานอนออกไปให้ใกล้เที่ยง สัก 11.30 น. – 11.45 น. หากเป็นตอนบ่ายก็ให้เลื่อนมาเร็วขึ้น เป็นเวลาประมาณ 12.30 น. โดยในช่วง 1 – 2สัปดาห์แรกของการปรับเวลาใหม่ ให้คุณแม่สังเกตดูว่าเวลาใดราบรื่นที่สุด ก็ฝึกให้ลูกนอนในช่วงเวลานั้นเป็นประจำ

 
ตาสว่างŽ ตอนกลางคืน เด็กบางคนนอนกลางวันยาวถึงครั้งละ 4 ชั่วโมงก็มี และหากนั่นส่งผลต่อการนอนในเวลากลางคืน คุณอาจช่วยด้วยการปลุกให้ตื่นเร็วขึ้น ผู้เชี่ยวชาญแนะนำว่า การปรับแสงช่วงกลางคืนให้มืดและแสงในเวลากลางวันให้สว่างพอเหมาะ (คือไม่มืดสลัวจนอยากนอนยาว) ก็ช่วยให้ นาฬิกาประจำตัวŽในการนอนของลูกเดินไปอย่างเหมาะเจาะ ไม่ทำให้คุณหนักใจได้

 

 

บทความโดย: กองบรรณาธิการนิตยสารเรียลพาเรนติ้ง

keyboard_arrow_up